У ходзе працы

На якім этапе мы цяпер?

Людзям лягчэй удзельнічаць, калі яны бачаць план або парадак дня. Ім важна ведаць, што адбываецца цяпер, што будзе далей і што ўжо зроблена. Разуменне ўсяго працэсу дапамагае ўбачыць, як лепш унесці свой уклад.

Напрыклад, калі ўдзельнікі ведаюць, што пазней будзе час для пытанняў і адказаў, ім лягчэй пачакаць з пытаннямі да канца прэзентацыі. Калі зразумела, што спачатку збіраюць розныя ідэі, а потым выбіраюць рашэнне, людзі не спяшаюцца прапаноўваць гатовыя адказы. Удзельнікам трэба ведаць, якога ўкладу ад іх чакаюць і калі.

Каб ясна паказаць план працэсу, тым, хто яго вядзе, трэба прадумаць увесь шлях. Гэта дапамагае вызначыць мэту кожнага этапу і звязаць этапы ў адно цэлае. Добра арганізаваны працэс развіваецца паслядоўна.

У Loomio

Прыняцце рашэння ў Loomio ўжо мае простую паслядоўнасць: сабраць людзей (пачаць працу і запрасіць), абмеркаваць (разгледзець розныя погляды), унесці прапанову (наблізіцца да рашэння), прыняць рашэнне і дзейнічаць (падвесці выснову).
Многія карыстальнікі Loomio ўключаюць гэты інструмент у загадзя спланаваны працэс, напрыклад у кансультацыі з некалькіх этапаў.
Апісанне групы і тэрміны завяршэння прапаноў дапамагаюць паказаць удзельнікам план працэсу. Карыстайцеся імі, каб даць удзельнікам больш кантэксту.

Уменне заўважаць

Уменне заўважаць, што адбываецца ў групе, — магчыма, найважнейшы навык вядзення абмеркавання. Яно дапамагае зразумець, калі трэба ўмяшацца або адказаць, каго варта запрасіць выказацца і на што звярнуць увагу ўсёй групы. Каштоўнасць такой працы ў тым, што хтосьці сочыць за працэсам і дзейнічае на падставе заўважанага, пакуль іншыя засяроджаныя на змесце або ўласных задачах.

Каб добра заўважаць тое, што адбываецца, патрэбныя надзейная інфармацыя і ўменне яе тлумачыць. Тыя, хто вядзе абмеркаванні, часта кажуць пра ўменне «адчуваць настрой у пакоі»: бачыць эмацыйныя рэакцыі, напружанне і размеркаванне ўплыву. Для гэтага патрэбныя спосабы своечасова атрымліваць сігналы ад групы.

У Loomio

Многія функцыі дапамагаюць бачыць, што адбываецца. Адна з найбольш карысных — дыяграма галасоў па прапанове.
Праграма паказвае, хто ўжо ўдзельнічаў, а хто яшчэ не, якія тэмы ўзнікаюць і хто прыняў запрашэнне ў групу.
У Loomio можна адначасова сачыць за дзясяткамі абмеркаванняў, бачыць паведамленні і адпаведна дзейнічаць.
У размове анлайн тое, што звычайна застаецца няяўным, можа стаць відавочным і лягчэй заўважным.
Пісьмовая размова дапамагае назваць заўважанае і растлумачыць, чаму вы дзейнічаеце пэўным чынам. Напрыклад, можна працытаваць чые-небудзь словы і паказаць, што яны раскрываюць. Можна таксама сабраць некалькі цытат з усяго абмеркавання і адзначыць агульныя тэмы або супярэчнасці, якія ўзнікаюць.
Заўважаць прасцей, калі працэс ідзе павольней. Гэта адна з пераваг Loomio: асінхронную размову можна чытаць у зручным тэмпе. Таксама можна вяртацца да ранейшых абмеркаванняў і бачыць змены з цягам часу.
Паколькі некалькі абмеркаванняў могуць ісці адначасова, побач з асноўнай размовай можна весці размову пра саму размову — «метаабмеркаванне», або абмеркаванне ў рэжыме «сіняга капелюша». Гэта дае групе месца, каб разам асэнсоўваць тое, што адбываецца, не затрымліваючы асноўны працэс.

Пачуць розныя галасы

У грамадстве гісторыя, размеркаванне ўлады, культура і псіхалогія ўплываюць на тое, чые галасы гучаць мацней, а чые застаюцца нечутымі. Гэты ўплыў адчуваецца на ўсіх узроўнях — ад глыбінных перакананняў да палітычнай сістэмы і законаў.

Найлепшыя ідэі не заўсёды выказваюць тыя, каго чуваць наймацней. Вядзенне абмеркавання дапамагае зменшыць гэты перакос. Калі мы імкнёмся да сацыяльнай справядлівасці, эфектыўнай працы групы і якасных рашэнняў, важна разумець, як гэтыя ўплывы дзейнічаюць на нас.

Каб знаходзіць новыя рашэнні, трэба даць месца розным поглядам. Гэта таксама неабходна для каманды, у якой кожны можа ўплываць на працу. Культурныя і тэхнічныя чыннікі часта даюць перавагу адным галасам за кошт іншых. Ёсць шмат спосабаў паслядоўна зменшыць гэты перакос, але для пачатку важна проста яго заўважыць. — Рычард Бартлет

Кожны з нас успрымае свет праз уласную свядомасць, таму лёгка забыцца, што іншыя бачаць яго інакш. Нават у групе, якая здаецца аднастайнай, людзі адрозніваюцца поглядамі, тэмпам і перавагамі. Усвядоміць, што іншыя не падобныя да нас, — важная частка асабістага развіцця.

Аднаго падыходу, які падыходзіць усім, няма. Любы спосаб узаемадзеяння дапамагае адным людзям выказацца, а іншым перашкаджае. Ён таксама можа раскрываць розныя бакі аднаго чалавека. Таму варта выкарыстоўваць некалькі падыходаў, каб людзі з рознымі патрэбамі маглі ўнесці свой найлепшы ўклад.

Праверце, ці ўлічваеце вы розныя спосабы навучання. Дапамагчы можа метафара галавы, сэрца і рук. Тым, хто вучыцца «галавой», патрэбныя факты і падрабязнасці. Тым, хто вучыцца «сэрцам», дапамагаюць гісторыі і эмацыйная сувязь з працай. Вучыцца «рукамі» азначае дзейнічаць і атрымліваць практычны досвед. — Сільвія Зуур

Каб пачуць розныя галасы і звязаць іх у адну размову, прапануйце некалькі спосабаў узаемадзеяння. Гэта дапаможа ўлічыць розныя патрэбы і дасць людзям больш роўныя магчымасці выказацца.

Вось некалькі звыклых спосабаў улічыць разнастайнасць у супольнай размове:

Памер групы — асабістае абдумванне, праца ў парах, малых і вялікіх групах, размова сам-насам, аднаго чалавека з многімі або многіх паміж сабой.
Спосаб выказвання — тэкст, малюнкі, відэа, спевы, танец, схемы, ураўненні, сімвалы, гісторыі, слёзы, смех, дэбаты і іншае.
Правілы абмеркавання — колы выказвання (пачуць кожнага, перш чым ісці далей), абмежаванне частаты выступаў (выказацца зноў можна толькі пасля двух іншых людзей), прадмет для перадачы слова (гаворыць той, у каго ён у руках; перабіваць нельга), абмежаванне часу выступу (напрыклад, адна хвіліна), выступ без абмежавання часу (усе ўважліва слухаюць столькі, колькі трэба), улік удзелу (напрыклад, колькі гаварылі жанчыны і мужчыны), паўзы паміж выступамі для асэнсавання пачутага.
Прымайце цішыню Цішыня становіцца няёмкай, толькі калі вы так да яе ставіцеся. Яна дае людзям час падумаць. — Сільвія Зуур

У Loomio

Loomio ад пачатку ствараўся, каб дапамагаць пачуць усіх, у тым ліку тых, хто не можа прысутнічаць асабіста, гаворыць цішэй або мае мала часу.
У тэксце ўсе галасы маюць прыкладна аднолькавую «гучнасць» і «хуткасць». Асінхронная пісьмовая размова дае людзям больш роўныя ўмовы.
Прапанова працуе падобна да кола выказвання: яна дапамагае кожнаму, хто хоча, выказаць сваю пазіцыю на роўных умовах.
Loomio падтрымлівае розныя матэрыялы — спасылкі, відэа, выявы, схемы і пацвярджэнні. Гэта дапамагае людзям з рознымі спосабамі зносін.
Сам Loomio прапануе простыя інструменты, але пры ўважлівым вядзенні абмеркавання і звычцы групы працаваць разам можна ўручную ўводзіць правілы размовы. Напрыклад, дамовіцца, што кожны пакідае толькі адно паведамленне, пакуль не выкажуцца астатнія.
Loomio дае гнуткія магчымасці для працы малых і вялікіх груп праз асноўныя групы і падгрупы. У некаторых шырокіх кансультацыях спачатку працуюць некалькі малых груп, а потым іх высновы аб’ядноўваюцца.
Тыя, каму патрэбны час на асабістае абдумванне, могуць зрабіць перапынак, а потым вярнуцца з падрабязным каментарыем або спасылкай на дакумент. Так людзі самі выбіраюць, як спалучыць асабістае абдумванне з групавой размовай.
Функцыі даступнасці і пераклады Loomio дапамагаюць людзям з вельмі рознымі патрэбамі ўдзельнічаць у адным абмеркаванні на роўных. Тэхналогія можа даць такія магчымасці для роўнага ўдзелу, якія цяжка забяспечыць пры асабістай сустрэчы.
Калі хтосьці выказваецца занадта часта, у Loomio можна прагартаць яго паведамленні. Пры асабістай сустрэчы такое паводзіны можа захапіць усю размову. Аднак вельмі доўгія паведамленні таксама могуць парушыць баланс абмеркавання.

Як зменшыць уплыў кагнітыўных скажэнняў

На працягу мільёнаў гадоў чалавечы мозг развіваўся так, каб спалучаць хуткае мысленне, якое дае дастаткова добры адказ, з павольным і глыбокім аналізам, які патрабуе больш намаганняў. Таму звычайна мы можам абапірацца на інстынкты, простыя правілы і абагульненні, а пры неабходнасці разглядаць пытанне глыбей.

Але часам мы памыляемся. Вядомыя кагнітыўныя скажэнні могуць перашкаджаць прымаць найлепшыя рашэнні. У групе іх уплыў яшчэ складанейшы. Важна яго заўважаць.

Існуе шмат кагнітыўных скажэнняў — з гэтым спісам варта азнаёміцца. Кожнае з іх можа ўплываць на рашэнні і супольную працу. Вядзенне абмеркавання дапамагае звярнуць на іх увагу і свядома выбіраць падыход. Напрыклад, можна разам вырашыць, калі важней дзейнічаць хутка, а калі — быць дакладнымі.

Структураваны працэс і зносіны дапамагаюць зменшыць уплыў кагнітыўных скажэнняў і палепшыць рашэнні. Калі прытрымлівацца працэсу замест найлягчэйшага шляху, прасцей заўважыць памылкі мыслення. Часам тым, хто вядзе абмеркаванне, даводзіцца прапаноўваць крокі, якія выклікаюць супраціў, бо яны патрабуюць выйсці за межы звыклых схем. Такая паслядоўнасць можа дапамагчы групе дасягнуць важных мэтаў, нават калі спачатку ўзнікае нязручнасць.

Вось прыклады працэсаў, якія дапамагаюць зменшыць уплыў кагнітыўных скажэнняў:

Капелюшы дэ Бона: удзельнікі метафарычна надзяваюць капелюшы розных колераў, каб адысці ад уласных поглядаў і паспрабаваць розныя спосабы мыслення.
Кантрольныя спісы: звыклыя схемы мыслення могуць прымусіць нас прапусціць нават відавочнае, асабліва ў добра знаёмай справе. Спіс дапамагае заўважыць такія памылкі.
Пяць «чаму»: калі спытаць «чаму» толькі адзін ці два разы, можна прыняць павярхоўны адказ за выснову. Пяць паслядоўных пытанняў часта дапамагаюць дайсці да сутнасці.
Мадэлі мыслення: такія практыкаванні, як SWOT-аналіз, палатно бізнес-мадэлі і іншыя спосабы структураванага збору інфармацыі, дапамагаюць правесці больш дакладны аналіз і выявіць дапушчэнні.

У Loomio

Разнастайная інфармацыя і погляды могуць паставіць пад сумнеў дапушчэнні і скажэнні. Гэта закладзена ў аснову Loomio: калі больш людзей могуць на роўных удзельнічаць у абмеркаванні, групе прасцей пазбегнуць групавога мыслення.
Loomio дае ўдзельнікам магчымасць канструктыўна не згаджацца. Калі нязгоду можна бяспечна выказаць і яе цэняць, гэта падтрымлівае крытычнае мысленне.
Асінхронная пісьмовая размова ідзе павольней. Людзі маюць больш часу абдумаць сказанае і пазбегнуць памылак мыслення.
Loomio прапануе часткова структураваны працэс, які дапамагае прымаць больш узважаныя рашэнні. Інструмент можна выкарыстоўваць па-рознаму, але нават некаторая структура абмеркавання адкрывае новыя магчымасці.

Баланс паміж разыходжаннем і збліжэннем

«Ромб» разыходжання і збліжэння паказвае ход размовы. Спачатку ён пашыраецца: з’яўляецца месца для ідэй, інфармацыі і розных поглядаў. Потым звужаецца да рашэння. Для прадуктыўнага супольнага абмеркавання, накіраванага на дзеянне, важна своечасова перайсці ад аднаго этапу да другога.

Калі этап разыходжання прапусціць або скончыць занадта рана, групе можа не хапіць інфармацыі. Частка людзей не адчуе, што іх пачулі, а добрыя ідэі застануцца нявыказанымі. Калі прапусціць або занадта адкласці збліжэнне, абмеркаванне можа цягнуцца бясконца без высновы, на падставе якой можна дзейнічаць. Гэта забірае сілы і не дае выніку.

Кожны меншы этап працэсу таксама патрабуе своечасовых дзеянняў. Разыходжанне ўключае ўводзіны, удакладненне і пошук ідэй. Збліжэнне ўключае аналіз, выснову і прыняцце абавязацельстваў. Некаторым абмеркаванням дастаткова толькі агульнай схемы ромба, а іншым карысна дакладна вызначыць кожны этап.

У групе адны людзі звычайна аддаюць перавагу разыходжанню, іншыя — збліжэнню. У групы ў цэлым таксама могуць быць свае схільнасці. Дысбаланс узнікае, калі група занадта доўга абмяркоўвае неабмежаваныя магчымасці або занадта хутка пераходзіць да рашэння. Вядзенне абмеркавання дапамагае размеркаваць увагу і сілы паміж гэтымі этапамі.

У Loomio

Асноўны працэс Loomio дапамагае групам прайсці ўсе этапы: абмеркаванне адкрывае розныя погляды, а прапановы дапамагаюць наблізіцца да рашэння. Схема ромба моцна паўплывала на першапачатковы дызайн гэтага працэсу.
Loomio дазваляе рухацца па гэтай схеме гнутка. Напрыклад, спроба зблізіцца праз прапанову можа выявіць рознагалоссі і адкрыць новы этап вывучэння пытання. Атрыманая інфармацыя дапаможа сфармуляваць лепшую прапанову.
Базавыя функцыі Loomio падтрымліваюць абодва этапы. Апавяшчэнні пра новае абмеркаванне запрашаюць удзельнікаў групы выказаць розныя погляды, а тэрміны завяршэння прапаноў заахвочваюць да ўдзелу ў прыняцці рашэння.
Ужо наяўныя функцыі Loomio дапамагаюць пераходзіць да рашэння — перадусім магчымасць пачаць прапанову. У групах, якія добра працуюць у Loomio, прапановамі карыстаюцца рэгулярна. Парада часцей пачынаць прапановы можа дапамагчы многім групам зрушыць працу з месца.

Вызначэнне межаў працы

Паспяховая супольная праца часта залежыць ад таго, ці разбітыя задачы на часткі патрэбнага памеру і ці выконваюцца яны ў слушным парадку.

Пры планаванні абмеркавання можна карыстацца падыходам з кіравання праектамі і задаць сабе такія пытанні:

Якія задачы залежаць адна ад адной? Што трэба зрабіць спачатку, каб стала магчымым усё астатняе?
На чым найважней засяродзіцца? Што можна пакуль пакінуць убаку?
Які аб’ём працы рэальна выканаць цяпер з наяўнымі часам, сіламі і інфармацыяй, каб атрымаць карысны вынік?

Не спрабуйце вырашыць усё адразу. Разбіце працу на пасільныя часткі. Шэраг невялікіх крокаў можа прывесці да значнай высновы. Лепш дасягнуць невялікага, але карыснага выніку, чым не прыйсці ні да якой высновы. Аднак можна і занадта паглыбіцца ў дэталі ды выпусціць з увагі галоўнае.

У супольнай працы ніхто не ведае загадзя, да чаго прывядзе абмеркаванне. Таму межы пытання трэба ўдакладняць па ходзе размовы. Ці варта цяпер пашырыць тэму, ці гэта толькі адцягне ўвагу, залежыць ад абставін. Залішняя жорсткасць і залішняя гнуткасць могуць перашкодзіць. Часта важна не тое, ці мае пытанне дачыненне да размовы, а тое, калі і ў якой паслядоўнасці яго лепш разглядаць.

Можна запланаваць сустрэчу з некалькіх узаемазвязаных частак, дзе кожная абапіраецца на папярэднюю, а ўсе разам вядуць да высновы, якая ўсё змяняе. Калі гэта ўдасца, будзе выдатна. Але часцей складаная сустрэча зацягваецца і не адпавядае патрэбам і чаканням удзельнікаў. - Сільвія Зуур

Шэраг невялікіх згодаў

Калі аб'яднаць зашмат пытанняў у адно абмеркаванне, лёгка заблытацца. Групам, у якіх узніклі цяжкасці, часта дапамагае падзел пытання на часткі. Нават калі праблема здаецца невырашальнай, складанай або спрэчнай, можна вылучыць асобныя пытанні і дасягнуць згоды па кожным з іх. Пачніце з таго, пра што дамовіцца найлягчэй. Тады ў спрэчных пытаннях можна будзе засяродзіцца на сутнасці рознагалоссяў.

У Loomio

Асобныя ніткі абмеркавання дапамагаюць утрымліваць межы тэмы. У Loomio нават прасцей, чым пры асабістай размове, прысвяціць адно абмеркаванне канкрэтнаму пытанню, а іншыя аспекты адначасова разглядаць у іншых нітках.
Карыстальнікі часта дапамагаюць утрымліваць межы тэмы, кажучы: «Гэта па-за межамі гэтай тэмы. Чаму б вам не пачаць асобнае абмеркаванне?»
Стварэнне групы ў Loomio дапамагае вызначыць, хто ў яе ўваходзіць і што група збіраецца абмяркоўваць. Гэта дапамагае ўдзельнікам трымацца тэмы.
У Loomio прапановы можна рабіць паслядоўна. Гэта падыходзіць для шэрагу невялікіх згодаў: можна дамовіцца па асобных пытаннях у адной нітцы абмеркавання і абапірацца на папярэднія прапановы.
Асінхронная размова ў інтэрнэце дазваляе паглыбіцца ў пабочнае пытанне, не затрымліваючы іншых. Для гэтага можна пачаць новае абмеркаванне або стварыць падгрупу, а асноўная група працягне працаваць над сваёй тэмай.
Кантэкст абмеркавання і апісанне групы дапамагаюць вызначыць межы размовы і дзейнасці групы адпаведна.

Тэмп і час

Плённая размова мае свой рытм. Ён залежыць ад многіх чыннікаў і часта адчуваецца інтуітыўна, як рытм імправізацыі ў музыцы. Калі варта паглыбіцца ў пытанне, а калі зрабіць крок назад? Калі час дадаць новую інфармацыю, а калі лепш разабрацца з тым, што ўжо вядома? Гэта і ёсць кіраванне тэмпам.

Удзельнікі маюць розныя патрэбы і перавагі: адных трэба стрымліваць, іншых — заахвочваць рухацца далей. Удалы тэмп дапамагае сумяшчаць паглыбленне ў тэму з рухам наперад. Калі баланс парушаецца, адным можа здавацца, што размова зацягваецца, а іншыя не паспяваюць за ёй.

У Loomio

Размова ў Loomio асінхронная, таму людзі могуць чытаць і адказваць у сваім тэмпе. Так размова знаходзіць натуральны рытм.
Можна працягваць абмеркаванне, нават калі некаторым трэба больш часу, і адначасова павольна разбірацца ў асобным пытанні, пакуль іншыя рухаюцца далей. У размове ў рэальным часе гэта немагчыма.
Тэрміны завяршэння прапаноў дапамагаюць задаваць тэмп. На тэрміновыя пытанні можна адводзіць менш часу, а на іншыя — больш. Розныя рашэнні могуць прымацца з рознай хуткасцю.
Вы можаце лёгка змяняць свой тэмп удзелу. Калі размова ідзе занадта хутка або павольна, вы можаце выказаць сваю думку, зрабіць перапынак і вярнуцца, калі з'явіцца прапанова.
У Loomio «хуткае» рашэнне можа заняць адзін ці два дні, а пры асабістай сустрэчы — каля пяці хвілін. Пры гэтым Loomio не здаецца павольным, хоць два дні на рашэнне падчас сустрэчы былі б надта доўгім часам. Абмеркаванне ў Loomio ідзе паралельна з іншай працай. Сабраць меркаванні ўсіх за два дні часта прасцей, чым арганізаваць асабістую сустрэчу.
Кіраванне абмеркаваннем у Loomio нагадвае «час кулі»: як Нэа ў «Матрыцы» спыняе час і абыходзіць кулю, так і вы можаце разглядаць жывую размову кадр за кадрам. Гэта амаль як звышздольнасць.

Кіраванне ўвагай

Тыя, хто вядзе абмеркаванне, дапамагаюць групе накіроўваць увагу. Аб'ём даступнай інфармацыі практычна неабмежаваны, таму яе трэба адбіраць, каб не перагрузіцца. Кіраванне ўвагай азначае суадносіць важнасць пытання з даступным часам і магчымасцямі групы.

Вядзенне абмеркавання дапамагае групе дамовіцца пра мэту і межы размовы або працэсу. Тады зразумела, чаму надаваць увагу ў першую чаргу. Для гэтага часта абмяжоўваюць адцягвальныя тэмы і вяртаюць размову да галоўнага.

Важна таксама ўтрымліваць увагу групы дастаткова доўга. Калі пытанне становіцца складаным, незразумелым або нязручным, узнікае жаданне заўчасна спыніцца, перайсці да іншай тэмы або адвярнуцца ад праблемы. Тыя, хто вядзе абмеркаванне, могуць дапамагчы групе давесці справу да канца дзеля агульнай мэты.

У гэтым дапамагаюць структураваныя працэсы і практыкаванні па ўпарадкаванні інфармацыі. Напрыклад:

Абмежаванне часу — вызначыць час на пошук ідэй або размову па пэўнай тэме.
Расстаноўка прыярытэтаў у парадку дня — запісаць усе пытанні, якія людзі хочуць абмеркаваць, і выбраць найважнейшыя, перш чым пераходзіць да іх разгляду.
Групаванне стыкераў — сабраць ідэі або пытанні, згрупаваць іх па тэмах, а потым сфармуляваць асноўныя тэмы.
Спіс на потым — адкладаць ідэі і пытанні, якія ўзнікаюць падчас размовы, але цяпер не маюць непасрэднага дачынення да яе.
Як выглядае поспех? — вызначыць крытэрыі поспеху і трымаць на іх увагу групы, пакуль яны не будуць дасягнутыя.

У Loomio

Адзін з найважнейшых спосабаў кіраваць увагай у Loomio — весці асобныя ніткі абмеркавання па тэмах. Гэты фармат з'явіўся ў інтэрнэт-размовах некалькі дзесяцігоддзяў таму і дагэтуль шырока выкарыстоўваецца, бо дапамагае размяркоўваць увагу. Калі тэма напісана буйна ўверсе старонкі, большасці карыстальнікаў Loomio лёгка трымацца яе.
Дзеянні ў Loomio патрабуюць увагі, а кожнае апавяшчэнне займае частку гэтай увагі. На падставе водгукаў карыстальнікаў праграма вызначае, пра якія дзеянні варта паведамляць: напрыклад, пра каментарыі, галасы і высновы, але не пра ўпадабанні каментарыяў.
Карыстальнікі могуць самі кіраваць сваёй увагай праз налады апавяшчэнняў. Калі дапамагчы людзям выбраць гэтыя налады, групе будзе прасцей разумна размяркоўваць увагу.
Падгрупы таксама дапамагаюць размяркоўваць увагу. Калі пытанне датычыцца толькі часткі людзей, яго можна абмеркаваць асобна.
У Loomio наўмысна не дазволена весці некалькі прапаноў адначасова, хоць гэтае рашэнне падабаецца не ўсім. Так група можа цалкам разгледзець адну прапанову, перш чым пераходзіць да наступнай.

Многія распрацоўнікі інфармацыйных сістэм памылкова лічылі галоўнай праблемай недахоп інфармацыі, а не недахоп увагі. Таму яны стваралі сістэмы, якія давалі людзям усё больш інфармацыі, хоць патрэбныя былі сістэмы, здольныя адфільтроўваць няважнае і недарэчнае. — Вікіпедыя

Спосабы вядзення абмеркавання

Спосабаў весці абмеркаванне столькі ж, колькі людзей, якія гэтым займаюцца. Пра іх напісаны цэлыя бібліятэкі кніг. Прывесці поўны пералік усіх спосабаў немагчыма.

Аднак карысна адрозніваць два віды дзеянняў:

Падтрымліваючыя дзеянні: запрашаць да ўдзелу, дапамагаць паглыбіцца ў пытанне, заахвочваць выказвацца, падтрымліваць, абараняць і даваць прастору для размовы.
Рашучыя дзеянні: стрымліваць, спыняць, акрэсліваць межы, перарываць, ставіць пад сумнеў, вяртаць размову да тэмы і не дапускаць непрымальных паводзін.

Амаль усе спосабы весці асабістую размову можна прыстасаваць да інтэрнэт-размовы.

Калі звярнуцца да пэўных людзей з патрабаваннем выказацца, яны могуць адчуць сябе як вучні, якія не ведаюць адказу. Лепш запрасіць выказацца ўсіх, хто яшчэ не ўдзельнічаў. Гэта дасць знак тым, хто часта гаворыць, пачакаць і адкрые прастору для больш маўклівых людзей. — Сільвія Зуур

У Loomio

У Loomio можна ўплываць на ход размовы праз каментарыі, @згадкі, даданне і выдаленне карыстальнікаў, а таксама пачатак і выдаленне абмеркаванняў. Гэтыя сродкі падыходзяць і для падтрымліваючых, і для рашучых дзеянняў.
Часцей за ўсё выкарыстоўваюць каментарыі: звяртаюцца да групы, заахвочваюць пэўныя паводзіны або просяць іх змяніць.
Правы ўдзелу даюць простыя, але дзейсныя сродкі рэгуляваць удзел карыстальнікаў. Напрыклад, можна дазволіць або забараніць ім пачынаць абмеркаванні ці рабіць прапановы.
У Loomio ёсць магчымасці, заснаваныя на даверы, якіх няма ў некаторых іншых інструментах. Напрыклад, паводле стандартных налад усе ўдзельнікі могуць рэдагаваць кантэкст абмеркавання, нават калі яго першапачаткова напісаў нехта іншы. Такі падыход натхнёны Вікіпедыяй і распрацоўкай праграм з адкрытым зыходным кодам.