Алана з Loomio сустрэлася з Тылям Вольферам на POC21 — 6-тыднёвым інавацыйным лагеры ў Францыі, прысвечаным адкрытаму абсталяванню для ўстойлівага развіцця. На лагеры Тыль дзеліцца ведамі ў архітэктуры і дызайне. Падчас кароткага перапынку Тыль расказвае пра супрацоўніцтва на радзіме з калектывам з 200 мастакоў, які займае 12 будынкаў у Гамбургу, Германія.
Гісторыя Gängeviertel
Пасля фінансавага крызісу мастакам па ўсёй Германіі не хапала даступных прастор для творчасці, і яны разважалі пра альтэрнатыўнае выкарыстанне пустых будынкаў.
Асабліва высокай была арэндная плата ў Гамбургу. У 2009 годзе шмат мастакоў і актывістаў вырашылі заняць будынкі, але зрабілі гэта незвычайным спосабам.
«Мы назвалі гэта палітыкай адчыненых дзвярэй. За адны выхадныя падчас вулічнага свята мы занялі 12 дамоў у цэнтры Гамбурга».
Яны запоўнілі 12 пустых будынкаў мастацкімі выставамі і запрасілі публіку, паказаўшы грамадскую і культурную каштоўнасць мастацтва і саміх будынкаў.
Праз гады гэтая жывая супольнасць Gängeviertel, што азначае «завулкі», працягвае паспяхова існаваць. Больш за 200 чалавек жывуць у пераабсталяваных старых дамах партовых рабочых, якія цяпер прызнаныя гістарычнымі будынкамі і выратаваныя ад зносу.
Кожны з 12 дамоў набыў свой характар: адзін прызначаны для вулічных мастакоў, другі — для левых палітычных актывістаў, яшчэ адзін — для творцаў выяўленчага мастацтва. Гэта востраў творчай супольнасці ў цэнтральным дзелавым раёне са сталі і шкла.
«Вакол нас адны хмарачосы. Нямецкія штаб-кватэры Google, Facebook і Exxon Mobile — нашы непасрэдныя суседзі, дзверы ў дзверы…. Даволі незвычайны кантраст».
Як супрацоўнічаць з 200 людзьмі
Апроч штотыднёвых агульных сходаў, жыхары Gängeviertel карысталіся вялікімі спісамі рассылкі. Але аб'ём стаў непасільным: штодня прыходзілі дзясяткі лістоў. Гэта было непрактычна, таму яны шукалі іншае анлайн-рашэнне.
Мы выкарыстоўваем Loomio для больш глыбокіх абмеркаванняў, па якіх нельга проста прыняць рашэнне на агульным сходзе, бо патрэбна дадатковая падрыхтоўка. Мы пераносім пытанне ў Loomio, людзі абмяркоўваюць яго адзін-два тыдні, а потым яно вяртаецца на агульны сход.
Адным з прыкладаў рашэння, якое было значна прасцей прыняць у Loomio, чым пры асабістай сустрэчы, стала рэканструкцыя бара і месца сустрэч — «гасцёўні ўсяго калектыву». Трэба было ўлічыць шмат розных меркаванняў і дэталей. Архітэктурныя праекты загрузілі ў сістэму, і супольнасць змагла дасягнуць кансенсусу.
Цяпер Тыль глыбей разважае пра тое, чаго можна дасягнуць дзякуючы анлайн-прыняццю рашэнняў.
«Я хачу вынесці ў Loomio абмеркаванне таго, якую форму ўласнасці мы хочам для занятых дамоў у будучыні, бо менавіта гэта мы зараз абмяркоўваем з муніцыпалітэтам. Купім мы іх ці возьмем у арэнду — існуе шмат дэталёвых варыянтаў, і Loomio вельмі добра для гэтага падыходзіць».
Адна з прычын, чаму Gängeviertel так важна эфектыўна супрацоўнічаць анлайн, — неабходнасць забяспечыць змястоўны ўдзел вялікай колькасці людзей.
Калі думаць пра калектыў з 200 чалавек, узнікае пытанне маштабу. Калі вы сапраўды хочаце, каб усе ўдзельнічалі ў прыняцці рашэння, на агульным сходзе гэта амаль немагчыма. Некаторыя людзі гавораць вельмі адкрыта і гучна, таму тым, хто не можа выступаць публічна, цяжка быць пачутымі. З анлайн-інструментам гэта значна прасцей. Ва ўсіх роўнае права голасу — гэта ідэальна.
Яшчэ адзін важны фактар — складанасць пытанняў, якія абмяркоўваюцца. Разнастайная супольнасць творчых людзей са свабодным мысленнем займаецца будаўніцтвам, юрыдычнымі пытаннямі, арганізацыяй мерапрыемстваў, творчымі праектамі і сумесным жыццём, таму ўзнікае вялікае кола пытанняў для абмеркавання.
«Асабістае прыняцце больш складаных рашэнняў займае занадта шмат часу. Людзі стамляюцца. Сустрэча доўжыцца гадзіну, а ніхто не слухае. Калі 50 ці 60 чалавек сядзяць у пакоі і спрабуюць нешта вырашыць, магчымасці абмежаваныя. Я думаю, што рашэнні становяцца больш абгрунтаванымі, калі пачута больш галасоў, і ўрэшце вынікі проста лепшыя».
Натхненне ад рэальных дзеянняў
«Як толькі людзі прыходзяць у калектыў Gängeviertel, яны адразу бачаць, што тут усё працуе зусім інакш. Гэта вельмі натхняе іх пераасэнсаваць звыклы лад жыцця».
Тыль кажа, што прыпынкі турыстычных аўтобусаў каля дома могуць здавацца крыху дзіўнымі, але ганарыцца магчымасцю паказаць іншы лад жыцця, які можна ўбачыць на ўласныя вочы.
«На мой погляд, сапраўды паспрабаваць гэта зрабіць — вельмі выдатна. Не пакідаць усё ў гіпатэтычнай прасторы — маўляў, магчыма, у будучыні мы будзем бліжэй адно да аднаго, больш працаваць разам і больш раўнамерна дзяліцца, — а сапраўды старацца рабіць гэта кожны дзень».
Больш інфармацыі ёсць на іх сайце і старонцы ў Facebook. А калі будзеце ў Гамбургу, завітайце і пераканайцеся самі: сумеснае творчае жыццё не гіпотэза, у Gängeviertel яно сапраўды адбываецца штодня.
Тэгі: Гісторыі выкарыстання Сумеснае пражыванне Супольнасць Артыкулы і інтэрв'ю
