Высока ў балгарскіх гарах стаіць вялізны будынак камуністычнай эпохі. Гэта месца плошчай 17 000 квадратных метраў з 200 апартаментамі, акружанае хваёвым лесам, перажыло значнае пераўтварэнне. Цяпер тут размяшчаецца Semkovo Co-op — колівінг для лічбавых качэўнікаў і людзей, якія працуюць аддалена. Ім цалкам кіруюць уладальнікі кааператыва.
Матэяс Цайтлер — асоба, якая заснавала кааператыў Semkovo і абраная яго старшынёй. На думку Матэяса, традыцыйнае кіраванне тут не спрацавала б. «Большасць нашых уладальнікаў раскіданая па ўсім свеце. Мы з 32 розных краін, і вельмі мала людзей пастаянна знаходзіцца ў Балгарыі, — тлумачыць Матэяс. — З самага пачатку мы хацелі знайсці мадэль, якая дазволіла б усім аддаленым удзельнікам паўнавартасна ўплываць на ўсе нашы рашэнні».
Задача была відавочная: як прымаць важныя рашэнні пра такія канкрэтныя рэчы, як рамонт, бюджэты і вядзенне бізнесу, калі вашы 130 суседзяў раскіданыя па ўсім свеце?
Пачатак працы
Яшчэ да стварэння кааператыва Semkovo Матэяс даведваецца пра Loomio і выпрабоўвае платформу. «Мы выкарыстоўвалі пробную версію, каб проста паглядзець, як яна працуе», — успамінае Матэяс. Калі кааператыў быў створаны з першымі 50 удзельнікамі, яны перайшлі на версію pro. Пытання, ці патрэбна ім лічбавае прыняцце рашэнняў, ніколі не ўзнікала. Трэба было знайсці менавіта той інструмент, які адпавядаў бы іх патрэбам.
«З самага пачатку ўсім было даволі зразумела, што нам патрэбна лічбавая платформа для прыняцця рашэнняў. А таксама што на ёй павінна быць лёгка даведацца, што абмяркоўвалася раней, — разважае Матэяс. — Гэта не нешта ad hoc, калі вы проста ствараеце апытанне ў Facebook для кожнага абмеркавання. Вам патрэбна ... структура, з дапамогай якой можна арганізаваць інфармацыю».
Яны разглядалі больш універсальныя платформы, такія як Slack. Але Матэяс ведае, што для галасавання патрэбны спецыялізаваны інструмент. У кааператыве было шмат праграмістаў і спецыялістаў у лічбавай сферы, якіх непакоілі бяспека галасавання і магчымасць маніпуляваць вынікамі. Спецыялізацыя Loomio дапамагла развеяць гэтыя сумненні. «У нас шмат спецыялістаў у лічбавай сферы, якія пытаюцца: ці сапраўды гэта бяспечна? Што будзе, калі кіраўніцтва будзе занадта моцна на гэта ўплываць?»
Для Semkovo галасаванне ў Loomio не проста паказвае перавагі ўдзельнікаў.
Для нас гэта сапраўды юрыдычна абавязковае галасаванне. Яно ўносіцца ў гандлёвы рэестр. Нам трэба было пераканацца, што гэта належны спосаб галасавання, уліку галасоў і адсочвання ўдзелу.

Размеркаванне права прымаць рашэнні
Звычайна балгарскі кааператыў павінен праводзіць асабістыя сустрэчы і штогадовы агульны сход. У Semkovo інакш склалі статут.
З самага пачатку мы хацелі мадэль, у якой людзі, што знаходзяцца далёка, маюць поўны доступ да ўсіх рашэнняў. Мы ўсё абмяркоўваем і галасуем за ўсё ў Loomio, а нашы афіцыйныя агульныя сходы проста пацвярджаюць галасаванні ў інтэрнэце.
Агульны сход стаў кароткай фармальнасцю. Пратакол вядзе асоба, якая займаецца юрыдычнай практыкай. Але сапраўдная праца ўжо адбылася ў інтэрнэце, дзе і прынялі рашэнні. «Паводле нашага статута, на асабістай сустрэчы нельга галасаваць па пытаннях, па якіх раней не прагаласавалі ў інтэрнэце».
На галасаванне выносіцца не ўсё. Матэяс мае кантракт на кіраванне, які прадугледжвае прыняцце штодзённых аперацыйных рашэнняў на пасадзе старшыні. «У нас 130 чалавек, большасць з іх вельмі паспяховыя ў жыцці і прывыклі прымаць усе рашэнні, але калі 130 чалавек прымаюць усе рашэнні, нічога не атрымаецца дасягнуць, — адзначае Матэяс. — Таму мы спрабуем засяродзіцца на важных рэчах».
У пачатку кожнага года Матэяс прадстаўляе бюджэт. Удзельнікі зацвярджаюць выдаткі і вызначаюць прыярытэты на год. Цягам года дробныя рашэнні дэлегуюцца: у якія колеры фарбаваць сцены, якія варыянты аздаблення выбраць і іншыя дэталі. Кааператыў у цэлым засяроджваецца на важных пытаннях: якія зоны рамантаваць першымі, які ўзровень аздаблення выбраць і якім будзе агульны стратэгічны кірунак.
Спачатку толькі меншая група — праўленне — магла выносіць пытанні на галасаванне. «Шмат людзей казалі: „Было б вельмі добра, каб удзельнікі таксама маглі прапаноўваць пытанні“. Таму мы гэта змянілі». Іронія ў тым, што гэтым правам карыстаюцца вельмі нешматлікія ўдзельнікі. «Насамрэч гэтым карыстаюцца вельмі нямногія. Гэта звязана з тым, што мы працуем хутчэй як бізнес, і многія ўдзельнікі не маюць дакладнага ўяўлення, якія рашэнні з'яўляюцца прыярытэтнымі».
Удзельнікі хацелі мець такую магчымасць. Магчымасць выказацца была важная. «Удзельнікі настойліва казалі, што мы павінны гэта дазволіць, але потым высветлілася, што гэтым амаль не карыстаюцца». Магчыма, па меры набліжэння засялення рэальнае жыццё супольнасці зробіць гэтую магчымасць больш папулярнай.
Удзел у вялікай групе
Нават калі ў Loomio 130 чалавек, Матэяс рэалістычна ацэньвае іх удзел. «У некаторых людзей проста больш часу, і яны больш актыўныя. А іншыя лічаць: калі дастатковая колькасць людзей удзельнічае ў абмеркаванні, то ў большасці пытанняў іх задавальняе рашэнне большасці».
Матэяс выкарыстоўвае справаздачу Loomio аб удзеле, каб паказаць групе рэальную сітуацыю. «На жаль, толькі каля паловы нашых удзельнікаў увогуле карыстаюцца Loomio. Таму яны застаюцца ўбаку нават ад важных галасаванняў. А з другой паловы, якая карыстаецца Loomio, магчыма, каля 10 чалавек вельмі актыўныя, а ад 40 да 50 пераважна чытаюць і, магчыма, заходзяць прыкладна раз на месяц, каб паглядзець, што адбываецца».
Але Матэяс лічыць гэта прымальным і нават здаровым.
Я не чакаю, што ўсе будуць вельмі актыўнымі. Больш важна забяспечыць празрыстасць і даць людзям магчымасць удзельнічаць: бачыць, як прымаюцца рашэнні, і мець магчымасць браць у гэтым удзел.
Культура адказнасці
Semkovo крыху адрозніваецца ад звычайных колівінгаў праз фінансавыя абавязацельствы. Людзі купілі цэлыя апартаменты. «Звычайна, калі вы жывяце ў колівінгу, асабліва калі вы лічбавыя качэўнікі, вы проста з'язджаеце, калі вам там не падабаецца, — заўважае Матэяс. — У нашай супольнасці людзі купілі нерухомасць. Таму з'ехаць не так проста».
Гэта натуральным чынам заахвочвае да супрацоўніцтва. «Калі вы занадта агрэсіўныя ў дачыненні да іншых людзей, вам потым будзе вельмі цяжка атрымліваць асалоду ад сваіх апартаментаў».
Рашэнні прымаюцца большасцю галасоў. «Некаторым людзям гэта цяжка, бо яны заўсёды лічаць, што толькі іх шлях правільны, — прызнаецца Матэяс. — Мне як старшыні цяжка, бо людзі часам настойліва выказваюць мне сваю пазіцыю».
Але вынясенне рашэнняў на галасаванне ўсёй групы палягчае працу Матэяса.
Калі рашэнне выносіцца на ўсю групу, мне значна лягчэй, бо вырашаць даводзіцца не мне. Да галасавання людзі актыўна выказваюцца; пасля ўсе кажуць: „Добра, мы прынялі рашэнне“.
Інфармацыя ў адным месцы
Semkovo карыстаецца WhatsApp, але толькі для жартаў і нефармальных размоў. «Мы сапраўды стараемся, каб для ўладальнікаў усё праходзіла праз Loomio». Інструмент выкарыстоўваюць нават для рассылкі навін. Замест асобных паведамленняў па электроннай пошце яны ствараюць абмеркаванні ў Loomio, якія генеруюць апавяшчэнні па электроннай пошце.
«Мае сэнс трымаць усё разам, бо самая вялікая праблема ўзнікае, калі інфармацыя знаходзіцца ў занадта многіх каналах і людзі больш не могуць яе знайсці», — тлумачыць Матэяс.
Кааператыў таксама выкарыстоўвае падгрупы ў Loomio. Спачатку ва ўдзельнікаў былі пытанні пра дызайн інтэр'еру. Некаторыя ўдзельнікі з адпаведнымі навыкамі самаарганізаваліся: «Яны стварылі невялікую рабочую групу, а потым прадставілі ўсяму кааператыву свае высновы і рэкамендацыі. У Loomio гэта таксама даволі лёгка зрабіць. Вы ствараеце падгрупы для пэўнай тэмы, а потым вяртаецеся і падводзіце вынікі».
Нават праўленне выкарыстоўвае інструмент для закрытых абмеркаванняў. «Мы хочам несці адказнасць за тое, што абмяркоўваем. Замест групы ў WhatsApp у нас ёсць структураваная размова. У прынцыпе, пазней яе таксама можна праверыць, калі спатрэбіцца».
Парады іншым супольнасцям
Супольнасцям, якія разглядаюць падобную структуру, Матэяс раіць: «Проста паспрабуйце. Так мы і правяралі інструмент да рэгістрацыі. Мы выкарыстоўвалі яго прыкладна 3-4 тыдні для папярэдніх абмеркаванняў, каб паглядзець, як ён працуе і наколькі гэта лёгка».
Проба прайшла паспяхова. Людзям спадабалася. Яны параўналі Loomio з іншымі платформамі, такімі як Slack, і вырашылі, што ён адпавядае іх патрэбам. «Паспрабаваць сапраўды лёгка. Я заўсёды лічу, што трэба спрабаваць, а потым глядзець, што працуе, а што не».
Праз два з паловай гады пасля пачатку рэканструкцыі, калі на аб'екце працуюць будаўнічыя брыгады з 70 чалавек, да засялення ўладальнікаў у апартаменты ў Semkovo застаецца 6-9 месяцаў. Праз год пасля гэтага яны спадзяюцца быць гатовымі прымаць гасцей. На працягу ўсяго працэсу 130 уладальнікаў з 32 краін разам прымаюць рашэнні пра тое, як будаваць сваю будучую супольнасць.
На пытанне, што было б самым складаным, калі б Loomio заўтра знік, Матэяс смяецца. «Відавочна, давялося б шукаць іншы інструмент, разбірацца, як перанесці нашы даныя, каб захаваць доступ да мінулых рашэнняў... У мяне і без таго занадта шмат спраў, таму, калі ласка, не прымушайце мяне пераходзіць на іншы інструмент».
Пакуль пераход не патрэбны. У Semkovo ёсць тое, што ім трэба: спосаб для 130 чалавек разам кіраваць сваёй справай праз часавыя паясы, культуры і будаўнічыя праекты. Яны стварылі сістэму, у якой рашэнні прымаюцца, дакументуюцца і паважаюцца. Гэта важны лічбавы падмурак для рэальнай супольнасці, якую яны будуюць у гарах.