Rich is omschreven als “een ingenieur die kunstenaar en vervolgens activist werd” en is een van de drijvende krachten achter het ontstaan van Loomio. Hij gaf onlangs een lezing over Internet en identiteit aan Victoria University. Met dat boeiende verhaal vonden we hem de perfecte en actuele aftrap voor onze reeks over onze mensen.
Naam: Richard D. Bartlett
Leeftijd: 28, wat in internettijd zoiets als een opa is
Functie: Directeur autonomie (Richard verzekert ons dat dit echt is en niet speciaal voor het interview is verzonnen)
Team: Richard wisselt tussen het code- en het communityteam
Waarom ben je bij Loomio betrokken geraakt?
Ik heb een achtergrond in opensourcehardware (als Rich Decibels) en het creatief organiseren van gemeenschappen (met Concerned Citizens Collective). Ik raakte betrokken bij de Occupy-beweging toen die in 2011 naar Wellington kwam. Ik maakte me altijd al behoorlijk zorgen over de zogenoemde “wicked problems” waarmee de samenleving te maken heeft: ontsporende klimaatverandering, uitputting van grondstoffen, instortende ecosystemen en het alomtegenwoordige gevoel van vervreemding in de samenleving… Mijn ervaring met Occupy veranderde mijn kijk daarop volledig – het was de eerste keer dat ik echt hoop had voor de toekomst. Door mijn deelname aan die beweging ben ik gaan geloven dat er geen probleem is dat een betrokken gemeenschap van empathische gelijken niet kan oplossen. Occupy heeft mijn leven volledig veranderd en ik hoop dat Loomio die ingrijpende ervaring veel duurzamer en toegankelijker kan maken voor miljoenen andere mensen.
Wat doe je dagelijks?
Ik ben wat ze een “load balancer” noemen: ik zet mijn vaardigheden elke dag gewoon in waar ze het hardst nodig zijn. Soms betekent dat dus softwareontwikkeling, gebruikersondersteuning, interne en externe communicatie, een beetje ontwerp en animatie… Ik ben een soort invaller die altijd beschikbaar is om mee samen te werken, of je nu code of een persbericht schrijft.
Wat is jouw belangrijkste tip voor gezamenlijke besluitvorming?
We hebben keer op keer gezien dat een betrokken groep mensen met verschillende perspectieven tot betere resultaten komt dan iemand alleen kan bedenken. Een groep kan een cultuur ontwikkelen waarin deze momenten van “radicaal inzicht” vaker voorkomen: daarvoor heb je wederzijds respect, empathie en genoeg context nodig om ervoor te zorgen dat iedereen op dezelfde lijn zit. Een beetje structuur is goed, maar als je merkt dat je juridisch gaat denken of blijft hangen in details, wijst dat waarschijnlijk op een dieper probleem.
Wat staat Loomio de komende vijf jaar te wachten?
Als mensen ons vragen wat de toekomst voor Loomio in petto heeft, maken we een grap (die eigenlijk geen grap is) dat we van plan zijn groter te worden dan e-mail. Daarmee bedoel ik dat we willen bijdragen aan een standaardprotocol voor besluitvorming, net zoals e-mail een standaardprotocol is voor het uitwisselen van berichten. Ik hoop dat binnen 5 jaar het idee dat centraal staat bij Loomio voor vele miljoenen mensen vanzelfsprekend is: dat je moet kunnen deelnemen aan besluiten die jou aangaan.
Wil je meer van Richard horen? Bekijk hieronder de lezing die hij onlangs aan Victoria University gaf:
Labels: Loomio-team
