Рычард Д. Бартлет, адзін з людзей, якія заснавалі Loomio, гутарыць з Мэцью Люксанам, які спрыяе зменам у Оклендзе і падтрымлівае Loomio
Мэцью Люксан стаіць на чале Envision NZ. У арганізацыі распрацоўваюць ідэі на карысць грамадства, асабліва звязаныя з адходамі і вяртаннем рэсурсаў у абарот, напрыклад ствараюць грамадскія цэнтры перапрацоўкі.
«Летась мая праца была звязана з праектам у рэгіёне Уаіката і шырокім колам зацікаўленых бакоў. Зноў і зноў еду з Окленда ў Гамільтан і думаю: павінен быць лепшы спосаб. З Loomio гэтых паездак было б удвая менш!»
Упершыню пра Loomio Мэцью расказалі некалькі людзей, якім гэты інструмент дапамагаў прымаць рашэнні ў сваіх арганізацыях. Loomio падаўся ідэальным для працы Мэцью, але да пачатку выкарыстання прайшоў пэўны час.
«Мы можам быць вельмі пасіўнымі: нават калі вы ведаеце, што нешта дапаможа і зэканоміць час, першая спроба новага інструмента сапраўды патрабуе свядомага намагання».
Праз 8 месяцаў знайшоўся прыдатны для пачатку праект — супольнасць сумеснага пражывання ў Оклендзе.
Спачатку Loomio выпрабавалі ў невялікай працоўнай групе з трох чалавек з супольнасці з 15 гаспадарак. Трое ўдзельнікаў выпрабавання палічылі інструмент карысным, таму на наступнай сустрэчы па ініцыятыве Мэцью яго прадставілі астатняй групе. Для дэманстрацыі на праектары была створана прапанова: «Трэба забараніць Marmite!»
Усе маглі ўбачыць, як гэта працуе і чаму карысна. Але, як і пры любым новым групавым працэсе, быў пэўны супраціў, асабліва з боку людзей, якія не надта добра разбіраюцца ў тэхналогіях. Дапамагло тое, што ідэю падтрымлівалі тры чалавекі, а не адзін. Урэшце пераканаўчым стаў аргумент: «Мы будзем менш часу праводзіць на стомных сустрэчах!»
Адразу пасля сустрэчы усе атрымалі ад Мэцью запрашэнне ў групу Loomio. Усе адразу далучыліся да працы. Некаторыя з тых, хто найбольш супраціўляўся, цяпер сталі найбольш актыўнымі ўдзельнікамі: ставяць адзнакі падабання каментарыям іншых і выносяць прапановы, каб наблізіць размовы да згоды.
Думаю, ва ўсіх назапасіліся тэмы, пра якія хацелася пагаварыць, але раней ніколі не было прасторы для іх абмеркавання.
Такая плынь змесціва можа крыху палохаць, таму мая прапанова была прысвяціць хвіліну на наступнай сустрэчы абмеркаванню праблемы «інфармацыйнай перагрузкі». Прынамсі, было б добра пераканацца, што ўсе ведаюць, як наладзіць электронную пошту, каб штодня не атрымліваць так шмат паведамленняў.
Гэта валанцёрская група без бюджэту на аплату праграм, таму яна карыстаецца Loomio на тарыфе «Gift». Гэта азначае, што ўдзельнікі могуць рабіць добраахвотныя асабістыя ахвяраванні замест аплаты падпіскі для ўсёй групы.
На мінулым тыдні ад Мэцью паступіла ахвяраванне, і гэта падштурхнула мяне звязацца з Мэцью. Мне прыемна, што мы пагутарылі: у Мэцью былі выдатныя ідэі, якія я прапаную сваёй супольнасці сумеснага пражывання. Напрыклад, у іх дзейнічае правіла аднаго голасу ад гаспадаркі. Гэта заахвочвае сем’і абмяркоўваць пытанні разам і спрашчае прыняцце рашэнняў усёй групай. Таксама ёсць нефармальнае правіла: любая прапанова павінна быць адкрытая на выходных, пажадана з рабочым днём да і пасля іх, каб усе мелі дастаткова часу для ўдзелу.
Мне таксама было вельмі прыемна пазнаёміць Мэцью з людзьмі з CoHOP — праграмы сумеснага валодання жыллём, якія карыстаюцца Loomio ўжо шмат гадоў.
Цяпер Мэцью добра ведае Loomio і бачыць, як гэты інструмент можна ўключыць у працу па кансультаванні па сумесным праектаванні, якая прадугледжвае рэгулярнае супрацоўніцтва з мясцовымі органамі ўлады:
Loomio цудоўны, фантастычны. Гэта просты, але магутны інструмент. Я бачу мноства спосабаў яго прымянення.
З нецярпеннем чакаю сустрэчы праз некалькі месяцаў, каб даведацца, як развіваецца гэтае бачанне!
