Podkreślam, to dla osób, które to rozwiązanie oceniły na "raczej źle" - lekarz NIE MUSI uczestniczyć w tym procesie. Natomiast ma być dostępny, jeżeli osoba, która chce dokonać aborcji farmakologicznej, sobie tego życzy. Chcemy, żeby osoba nosząca ciążę miała prawo w każdym momencie do informacji i opieki lekarskiej, jeśli tego chce, natomiast nie ma powodu, żeby proces aborcji farmakologicznej uzależniać od wizyty u lekarza, z różnych przyczyn, nie ma też powodu, w tym zdrowotnego, żeby aborcję farmakologiczną przeprowadzać w szpitalu, jeżeli osoba nosząca ciążę tego nie chce.

Zmieniłam zdanie po opublikowaniu wyjaśnień. Oczywiście jeśli są takie możliwości medyczne, kobieta nie ma przeciwskazań zdrowotnych, mogłaby na własne życzenie aborcję przeprowadzić w domu przy asyście pielęgniarki. Jestem jednak za tym żeby wcześniej zbadał ją lekarz i w nagłych nieoczekiwanych przypadkach, żeby była możliwość pomocy lekarskiej. To nie może być tak żeby kobieta decydowała się na taką aborcję poza szpitalem bo nie ma dostępu do lekarza i wykonuje aborcję sama. To jest dla mnie oburzające. Pozbawienie kobiet, które są zdecydowane na aborcję opieki lekarskiej

Jeśli nie ma przeciwskazań do kontynuowania ciąży i porodu to tym bardziej nie ma do aborcji. Ciąża i poród są duuuuzo niebezpieczniejsze niz wczesna aborcja farmakologiczna przeprowadzona prawidłowo i odpowiednimi środkami- nie mamy ich niestety obecnie zarejestrowanych w Polsce (WHO rekomenduje 2 środki, mifepriston- którego nie mamy i misorostol, który mamy że wskazaniem na wrzody oraz na artretyzm) tak wiec jeszcze spooooro pracy przed nami

Popieram, mnie to też oburza. Z tym że ja nie nazwałabym tego pozbawieniem kobiety opieki lekarskiej - raczej bezkrytycznym a pozbawionym podstaw zawierzeniem kobiecie dlatego, że jest kobietą. Bo każda z nas na 100% jest "sama z siebie" odpowiedzialna, mądra, może w ogóle niemal "święta"; kobieta nigdy nie potrzebuje rady ani opieki, nikt też nie ma prawa wątpić w słuszność jej działań. Bo oczywiście wie i zawsze będzie wiedziała, jak postąpić, co robi i dlaczego to robi, jakie mogą być konsekwencje konkretnych jej decyzji... Przecież w przypadku mężczyzn takie podejście też byłoby naiwne, bo i mężczyźni są bardzo różni pod względem na przykład możliwości intelektualnych, stanu zdrowia psychicznego czy hierarchii wartości.

Mnie się dotychczas wydawało, że feminizm nie polega na bezkrytycznym podejściu do naszej płci. Na uznaniu, że wszystkie jesteśmy nieomylne i w ogóle idealne. I że wszystko, czego - z najróżniejszych powodów - zapragniemy, jest super, jest naszym oczywistym prawem i mamy to dostać zaraz, a wszystkiego, czego nie chcemy, należałoby natychmiast zakazać, zaś mężczyźni mają bez szemrania poddawać się naszej (niekoniecznie dobrej) woli. Obawiam się, że przy takim podejściu nadal utrzyma się podział (którego niby to nie chcemy...) na płeć "lepszą" i "gorszą", tylko po prostu odwrócą się role.